اين مرد هلاك شونده است . 203 إذا كثر النّاعى إليك قام النّاعى بك : همين كه آوازهء تباه شوندگان بسوى تو بسيار شود ( و مرگ ديگران را به تو گذارش دهند طولى نكشد كه ) آوازه كنندهء مرگ بر تو بر خيزد ( و ديگران را از مرگ تو آگاهى دهد ) . 204 إذا أحبّ اللّه عبدا ألهمه رشده و وفقّه لطاعته : همين كه خدا بندهء را دوست دارد راست روى را بدل وى اندازد و او را بطاعتش موفّق دارد . 205 إذا كان الحلم مفسدة كان العفو معجزة هرگاه بردبارى سبب تباهى باشد عفو و عجز زبونى است . ( الفصل الثامن عشر ) ممّا ورد من حكم أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام فى حرف الباء بالباء الزّائدة قال عليه السّلام : فصل هيجدهم از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه الصّلوة و السّلام در حرف باء بباء زائده آن حضرت فرمودند 1 بالشّكر تدوم النّعمة : پايدارى نعمت بسپاسگزاريست 2 بالتّواضع تكون الرّفعة : سر بلندى بافتادگى است 3 بالإفضال تعظم الأقدار : بزرگى جاه انسان بواسطهء بخشش است . 4 بالصّمت يكثر الوقار : خاموشى وقار را مى افزايد 5 بحسن الموافقة تدوم الصّحبة : دوستى بخوشرفتارى پايدار مى ماند . 6 بالوقار تكثر الهيبة : آرامش و وقار هيبت را مى افزايد . 7 بالحلم تكثر الأنصار : بردبارى ياران را بسيار مى گرداند . 8 بالهدى يكثر الإستبصار : بواسطهء هدايت بينش بسيار مى گردد . 9 بالإيثار يسترقّ الأحرار : بوسيلهء بخشش آزاد مردان بنده مى گردند . 10 بالإحسان يستعبد الإنسان : احسان انسان را بنده مى سازد . 11 بالمنّ يكدّر الإحسان : منّت نهادن احسانرا آلوده مى نمايد . 12 بالنّصفة تدوم الوصلة : پيوند دوستى بعدل